مردم مالزی و فرهنگ مالزی را بیشتر بشناسید

مردم مالزی

تاریخ مالزی از لحاظ طایفه ای به 4.000 سال قبل باز می گردد، اما اقوام هندو، بودایی و عرب از قرن سوم پیش از میلاد مسیح در این شبه جزیره ساکن شدند. دین اسلام توسط بازرگانان هندی و عرب در قرن سیزده میلادی به این منطقه رسید و پس از آن نخستین سلطنت مالایی در مالاکا شکل گرفت. از آن پس، اقوام مسلمان دین اسلام را در این سرزمین گسترش دادند. مردم مالزی و فرهنگ مالزی هلندی ها و پرتغالی ها با احداث بنادر کوچک تجاری در این سرزمین، نخستین استعمار گران آن به حساب می آیند. اما از قرن 18 میلادی به بعد انگلستان بر این سرزمین سلطه یافت. در سال 1857 شهرهای جورج تان (پنانگ) و مالاکا توسط شهر جنگلی جدیدی به هم پیوند خوردند. شهر کوالالامپور که توسط معدن چیان چینی تاسیس شد نخستین پایتخت ایالتی مالزی بود که مدتی بعد به پایتخت کشور مالزی تبدیل شد. ایالات متحد مالای که در سال 1895 تاسیس شد تا زمان اشغال توسط ژاپنی ها در جنگ جهانی دوم، مستعمره انگلستان بود. پس از پایان جنگ نیز ایالات متحده مالای (متشکل از یازده ایالت) مجددا به مستعمرات انگلستان پیوست. بین سال های 1948 تا 1960، قیام های خشونت بار کمونیستی در کشور به جریان افتاد و موجب شکافی عمیق بین مالایی ها و چینی های ساکن منطقه شد. در سال 1963 میلادی طی مذاکراتی پیچیده، ایالات متحده مالای، سنگاپور و مستعمرات قدیمی تر بریتانیا (ساراواک وسباح) با عنوان کشوری مستقل با نام مالزی در هم آمیخته شدند. در سال 1965 ایالت سنگاپور از مالزی استقلال یافت و مالزی به شکل امروزی در آمد.از زمان استقلال از انگلستان به بعد، علی رغم تمام مشکلات موجود (از جمله بحران مالی آسیا در سال 1997)، مالزی روز به روز رشد کرد تا جایی که امروز به یکی از اقتصادهای پیشرفته جنوب شرق آسیا تبدیل شده است. شرایط سیاسی مالزی هنوز هم ناپایدار است: نزاع داخلی بین احزاب مختلف سیاسی، و اختلافات حل نشده بین شهروندان مالایی، چینی و هندی از آن جمله اند. اگرچه انتخاب عبدالله احمد به عنوان نخست وزیر نوید بخش تحولات مثبت سیاسی بود اما هنوز هم اهرم قدرت به صورت نامتوازن نزد مالایی ها باقی مانده است. مردم مالزی و فرهنگ مالزی  اسلام دین رسمی کشور مالزی است و شصت درصد جمعیت کشور مسلمان هستند. بخش قابل توجهی از جمعیت نیز بودایی و هندو مذهب اند. چینیان مالزی تائوییست و ساکنان بورنئو نیز پیرو مکاتب چینی هستند.

انجمن های اجتماعی

انجمن های اجتماعی مالزی بر پایه دین و فرهنگ اقوام مختلف از جمله: مالایی های مسلمان، هندیان هندو و پیروان مکاتب چینی بنا شده است. اهالی باهاسا برای عرض سلام، از واژه سلامت و مالایی ها از واژه السلام علیکم استفاده می کنند. مردان مالایی را می توانید با لفظ “انچیک”، دختران را با لفظ “چه” و خانم ها با لفظ “پوآن” خطاب کنید. رساندن دست طرف مقابل به سینه خود حین دست دادن، نشانه احترام بیشتر است. چینی ها و هندی ها معمولا برای بیان آدرس از فرمت غربی استفاده می کنند. مردم مالزی در مهمان نوازانی صمیمی و سخاوتمند هستند. حین غذا خوردن با دست فقط مجاز به استفاده از دست راستتان هستید. گردشگران می بایست به عقاید دینی اهالی مالزی ها احترام بگذارند و با ظاهری مناسب در اماکن عمومی ظاهر شوند. فراموش نکنید که هنگام ورود به اماکن مقدس و خانه های مسکونی کفش هایتان را از پا در بیاورید. خارج از محل کار پوشش رسمی ضرورتی ندارد اما باز هم رعایت نکاتی که راجع به پوشش به آن اشاره شد ضروری است.

زبان مالزی

زبان رسمی کشور باهاسا مالای نام دارد و به کارگیری زبان انگلیسی هم مرسوم است. اقلیت های مختلف نیز به زبان هایی از قبیل: چینی، ایبان و تاملی صحبت می کنند. درباره مالزی گفتنی ها بسیار است. امیدواریم از این مطلب لذت برده باشید. در صورت نیاز به هرگونه راهنمایی در خصوص سفر به مالزی و تور مالزی با ما تماس بگیرید. آژانس مسافرتی سپید گشت

منبع: مردم مالزی و فرهنگ مالزی